4+4 — tövsiyə

Qəm-kədərlə deyirəm, birinci dəfə 4+4-ə vurdum, növbəti dəfə isə yoxladım ki, qorxunc bir şey də gəlməyibmiş sanki — sanki Azərbaycanın milli lotereyası belə özü ilə ajiotaj aparmır demekdir. 😅

hansı milli lotereyada elə əcəbsinizdir ki, avtomatik olaraq "ajiotaj aparır"? mənim sovet vaxtı qazandığım klassik nömrələrdən yadımda qaldı — çəkilişlər çərşənbə axşamı saat 8-də milli televiziyada olurdu, barmaqlarınızın ucunda həqiqət varmış kimi hiss edirdiniz, indiki isə sanki qutudan çıxarılan rəqəmlərdən ibarətdir, sirk numerləri qədər cazibədardır. sadəcə həmin qədəri qayğı ilə qoyub, həmin qədəri yerinə qaytarmaqla oynamalı — təzəçilərə məsləhətim də budur, çoxluqla rəqəm yığmaqla deyil.

O vaxt çəkiliş vaxtıdır, həmən həmin tamaşa-nömrənin könlündən çıxması lazım. Milli televiziyanın sabitliyi qalır – çərşənbə axşamı 8-də tamamilə fərqli bir realitet var, tamaşaçının gözündə o rəsmiyyət, o vaxtda hiss olunan gərginlik. Bakcelldə ya da Azərbaycan Televiziyasında necə izləməliydin ki, sanki ənənənin davamı olsun? Ajiotajın əsli əslində milli deyil – avrovaqonun dalınca gəlir. Azərbaycan üçün milli oyun onda milli sayılır ki, həmişə qəbul edilib, qeyri-məhdud iştirakçılarla, amma nəinki Bakıdakı lotereya kontorlarında – kəndlərdə də aparılırdı. Adından başqa, indiki təzələnmə RTP’ni uçuruma aparır; qəzetdə görürəm, böyük qazancların çoxu “ödəniş çəkilişləri” altında gizlədilir. FruitKing’in sözünə gəlincə – sadəcə büdcəni birdəfəlik ayır, pulu “bağışla”. Lotereya özü ilə hər hansı təcrübə gətirmir, pullar ya gedir, ya da gəlir, onun dalınca tərəddüd etmək isə vaxtaparandır.

əslinə baxasan bu milli lotereya haqqında danışarkən hər kəs özünə görə bir "ənənədən" uydurub gedir.

Sovet vaxtı mən də Azərbaycan televiziyasındakı lotereya çəkilişlərini yadda saxlayıram — sanki yerli futbol həftəsi kimi idi, hər kəs keçmişdəki həmin qeyri-rəsmi gərginliyi axtarırdı.

çəkməliyi bərbərxana saydığınız elə lotereya hansıdır ki, televiziya aparıcıları qılıncını çıxarıb "qazanacaqsınız!" mövqeyinə keçmişlər? indi elə qəribəlik var ki, çəkiliş vaxtı tamaşaya xas gərginliyin yerini reytinq qorxusu tutub — hara getdi bizim sovet vaxtı milli televiziya sadiqliyi? o vaxt uşaqlar təkcə qazanmayanların üzündəki kədəri yox, tamaşadakı həqiqi qeyri-rəsmi məhabbəti də yadda saxlayırdı. yenə də qazanacaqsan, itəcəksən — sadəcə pullarını "bağışla" deyib aradan çıxmaq insanın üstünə gəlmir ki. vaxtaparandır, demek oğurluğdur; lotereya nəinki təcrübə gətirir, həmişə pulla bitən döyüşdür — sən isə hər dəfə televizora daxil olmamalısan ki, rəsmiyyətə aldanasan.

Milli televiziya vaxtı da olsa, yox elə proqrammadan sonra yerinə gələn lotereya nəinki qeyri-rəsmi qəribəlik, hətta reytinqe verilmiş absurd bir tamaşa. Sovet vaxtının həqiqi rəngi onda idi ki, tamaşaçıda "bəs mənim nömrəm gələndə?" hissəsi olardı — indiki isə sanki sadəcə rəqəmlərin bibərli-nanəli yayınması, insanlar isə əylənmək üçün uzaqlaşmır, ancaq "kiçik qazanclar üçün də qəbul edilir" deyib saxlamaqdadır. Yalnız bir şey dəyişir — əvvəldə imkanı olan hər kəs dövlət televiziyası qarşısında durardı, indi isə hər kəsdə mobildan vurduğunu 3 dəfə yığışdırmaq arzusunda — ki, ən azı pulunu yenidən itirməyə vaxt qalmıyan qədər qısa vaxtda çıxarsın. Bankroll həll etməklə bu izləmədən də aralı durmaq lazım — həmin qoca televiziya kamera çəkilişini seyr etmək vaxt aparar.

doğru da, televiziyanın qoca çəkilişləri həmişə bir növ xalq möcüzəsi kimiydi — yadımda qaldı, yeniyetmə ikən televizorun qarşısında o gözlənilməz heyranlıq necə doldurardı insanı. amma bu "milli oyun" haqqında bu qədər romantizmdən sonra hamı özünün sirrini uydurub çıxartdı, sanki hər kəs Azərbaycan televiziya tarixindəki ən böyük lotereya qazanmasının şəhadətnaməsinə sahib. milli televiziyanın vaxtı da keçdi, indi isə hər şeyin ardınca bir zil pult gəlir — avropa lotereyalarının reytinq ovu başladı, mənə elə gəlir ki, keçmişdəki həmin "vızıq" rəsmiyyət artıq soyuducuya qoyulmuş "dadaş" kartuşu kimidir. necə oyununda da o qədəri qənaət etsən, pulunuzun hamısını "bağışlayıb" gedərsən, halbuki o vaxtlar tamaşaçılar hələ də keçmişdəki o qəribə gərginliyi axtarırdılar — indi isə sanki hər kəs mobil tətbiqdən lotereyaya "bir dəfəlik partlayış" kimi baxır, amma bunu belə demək belə gülünc gəlir. bankroll ayırmasını müdrikliyə saymaq olardı, amma televizora daxil olmaqdan da xilas olmaq lazımdı, beləcə həmin sovet vaxtı "hissiyatı" qoruyub.

Gözləmədiyim vaxtda 1 nəfərlə televizorda çəkilmiş 4+4-də pullarımı uduzdum, pul çıxarıb "bir dəfəlik fırlatma" adına layiq olmadığını anladım — milli televiziya həqiqətən də indi sadəcə reytinq eksperimentinə çevrilib.